Ingezonden door Marjolein van Gennip op 07-10-2024
Mijn moeder is slecht ter been, half blind, bijna geheel doof, heeft afasie en vertoont afwijkend gedrag vanwege vergaande staat van dementie.
Ik begrijp dat dat geen gemakkelijke patient is, maar er werd ook niet goed met haar omgegaan:
- personeel wat achter monddoekjes tegen haar praat, waardoor ze totaal niet begrijpt wat er gezegd wordt en verwacht wordt
- bij het nemen van de foto wordt er maar een beetje geduwd totdat ze goed staat, geen duidelijke communicatie of hulp.
- eerst zitten in de wachtkamer (dat klinkt makkelijk, maar gaan zitten is al een uitdaging voor/met mijn moeder), dan naar de foto (dus weer overeind, naar die kamer schuifelen), dan weer in de wachtkamer zitten, dan naar behandelkamer 1 - het valt niet mee om haar in de behandelstoel te krijgen- dan weer terug naar de wachtkamer en dan naar behandelkamer 2 waar ze weer met heel veel moeite in die stoel moet zitten (we mochten na wat aandringen gelukkig wel direct van kamer 1 naar kamer 2). Dit is voor iemand die erg slecht ter been is en ook niet goed begrijpt wat er gebeurt, teveel 'gedoe' en dat heeft een nadelig effect op de medewerking, ze was dus al knorrig en had geen zin.
Mijn moeder heeft tijdens de behandeling een tand afgebroken omdat ze de chirurg heeft gebeten (dat is natuurlijk fout en erg vervelend voor de chirurg).
Maar vervolgens kon er op geen enkele manier worden meegedacht over hoe dat op te lossen, nieuwe tand plaatsen kan niet (ik ben chirurg, geen tandarts!) en het stompje dan maar verwijderen ook niet (dat doen wij niet zonder verwijzing van de tandarts).
Als ik dan duidelijk maak hoe lastig het sws is om met mijn moeder naar dit soort afspraken te gaan, hoeveel gedoe dit allemaal al is en dat we nu nog verder van huis zijn dan voor de extractie, wordt ik afgebekt dat ik mijn zaken ook niet op orde heb (ik was de medicijnlijst vergeten)
Wij komen in BoZ bij de tandarts omdat er in Rdaal geen lift is en mijn moeder geen trappen kan lopen. En misschien is mijn moeder ook niet meer goed behandelbaar gezien haar situatie. Maar dan had ik dat graag geweten.
Wij komen zeker niet meer terug (er staat bij u vast ook een kruisje in uw dossier achter de naam van mijn moeder), maar ik hoop dat u begrijpt wat voor uitdagingen het geeft om met iemand zoals mijn moeder naar zulke afspraken te moeten en dat ik haar ook niet altijd goed kan 'managen' (op die dag had ze me niet herkend en ze vond me ook niet erg aardig dus dat hielp allemaal ook niet).
Uiteindelijk konden we alsnog die ochtend bij onze tandarts in Rdaal (dus weer rijden, mijn moeder met rollator in de wachtkamer zetten en dan weer naar een behandelstoel) terecht die zo goed en kwaad als het ging die tand weer gefikst heeft.
Dat heeft dus betekent dat vanaf 9 uur 's ochtends tot 12 uur voor mijn moeder rondrijden (auto in en uit), binnen/buiten van links naar rechts schuifelen, stoelen in en uit manoeuvreren, wachten en behandelingen ondergaan.
Ik had haar dat graag allemaal bespaard en ik denk dat met een beetje meer begrip (of mogelijk een narcose?) het bijtincident niet hadden hoeven plaatsvinden.
Ik heb enige tijd gewacht met deze review geven. Ongetwijfeld heeft u kundig personeel (er zijn ook geen complicaties geweest na het trekken) maar mogelijk moet u geen patiënten met dementie en/of andere problemen aannemen of daar op een andere manier mee omgaan.
Lees verder
